Το πάθος της για τη μόδα αποφάσισε να κάνει επιχείρηση η Γεωργία Σαλτουρίδου και οδηγήθηκε στη δημιουργία του δικού της brand, του Georgia de Graecia. Σχεδιάστρια και art director με πλούσια εμπειρία σε σπουδές, αλλά και επαγγελματικά, επέστρεψε στην Ελλάδα για να πραγματοποιήσει το όνειρό της.
Ξεκίνησε με σπουδές στο τμήμα Γραφιστικής του Τ.Ε.Ι. Αθήνας και στη συνέχεια στη Σχολή Le 75 στις Βρυξέλλες και την École Supérieure des Arts, Saint-Luc του Βελγίου. Ταυτόχρονα, εργάστηκε για αρκετά χρόνια ως art director σε διάφορα πρότζεκτ, ενώ τα τελευταία χρόνια έζησε στο Παρίσι όπου και εργάστηκε στον χώρο της μόδας. Σημαντικό ρόλο έπαιξε το ότι κατά καιρούς είχε αναλάβει και θέσεις εκτός του σχεδιασμού, το οποίο αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμο για το στήσιμο του δικού της brand. Μάλιστα πριν λίγα χρόνια, είχε κάνει ένα πρώτο εγχείρημα με τη δημιουργία του HEDONISM studio. Ένα brand που είχε κατά κύριο λόγο t-shirt τα οποία σχεδίαζε και τύπωνε σε ένα μικρό χώρο στο κέντρο της Αθήνας.
-Πώς αποφασίσατε να ξεκινήσετε το Georgia de Graecia;
Η απόφασή μου ήταν προϊόν της ανάγκης μου για δημιουργία, καθώς και μιας σειράς επαγγελματικών εμπειριών. Όταν έχεις ένα πολύ συγκεκριμένο όραμα, θέλεις να διοχετεύσεις τις δημιουργικές δυνάμεις σου σε αυτό.
-Πώς θα περιγράφατε το Georgia de Graecia; Ποια είναι τα βασικά προϊόντα της επιχείρησης;
To Georgia de Graecia είναι ένα ready-to-wear brand με έμφαση στα print. Κάθε συλλογή εξελίσσεται γύρω από ένα κεντρικό μοτίβο, το οποίο αποδίδεται με διάφορες τεχνικές και φόρμες. Η πρώτη συλλογή με τίτλο ”L’ora del cocktail’’, βασίζεται σε έντονα, ψυχεδελικά print εμπνευσμένα από κλασικά ελληνικά μοτίβα. Κατά ένα τρόπο, εμπνέεται από μια εποχή όπου οι αεροσυνοδοί της Ολυμπιακής σέρβιραν κοκτέιλ με φορέματα του Τσεκλένη…
Όλη η παραγωγή γίνεται αποκλειστικά στην Ελλάδα, με ιδιαίτερη προσοχή στα υφάσματα και στις τεχνικές ύφανσης. Τα κοσμήματα που συνοδεύουν την κολεξιόν προέρχονται από vintage κομμάτια των δεκαετιών ’60-’70, τα οποία έχουν συλλεχθεί από παλιά Αθηναϊκά μαγαζιά.
-Πού μπορεί να σας βρει κάποιος;
Αρχικά στη σελίδα μου στο Instagram και σύντομα θα είναι στον αέρα και το νέο μου eshop.
-Ήταν δύσκολο το ξεκίνημα μιας τέτοιας επιχείρησης; Πόσο ισχυρός είναι ο ανταγωνισμός;
Ήταν και παραμένει δύσκολο, καθώς οι ανάγκες μιας επιχείρησης εκφεύγουν από το κομμάτι του design στο οποίο ειδικεύομαι. Η πρόκληση έγκειται στην εξεύρεση συνεργατών που θα αναλάβουν την ανάπτυξη των υπόλοιπων τομέων, όπως το μάρκετινγκ και τη στρατηγική, την επικοινωνία, την οικονομική διαχείριση κ.α.
Κάθε μάρκα απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό, επομένως όσο ανταγωνιστικός και να είναι ο χώρος από ποσοτική άποψη, κάθε brand έχει τους ιδιαίτερους παραλήπτες του.
-Πώς σας επηρέασε ο κορωνοϊός; Αλλάξατε με κάποιο τρόπο τη στρατηγική σας;
Η πανδημία της covid επιβεβαίωσε την απόφασή μου να ξεκινήσω με διαδικτυακό κατάστημα. Επίσης ανέδειξε την κοινωνική διάσταση της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Η δημιουργία μιας μάρκας που θα σέβεται το περιβάλλον, δεν θα χρησιμοποιεί πολυεστερικά υφάσματα. Μιας μάρκας που θα παράγεται στην Ελλάδα από μικρές βιοτεχνίες και τοπικούς τεχνίτες, ήταν προϋποθέσεις που είχα θέσει από πριν. H επιδημία τις επισφράγισε.
Όταν της ζητάμε να φανταστεί την επιχείρησή της σε λίγα χρόνια, μας απαντά πως οραματίζεται μια ομάδα από ανθρώπους που συνεργάζονται σε ένα όμορφο περιβάλλον. Φαντάζεται ακόμα τα ρούχα που η ίδια σχεδιάζει, να κοσμούν τις βιτρίνες διεθνών πολυκαταστημάτων. Τέλος, τη ρωτάμε ποιο είναι το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της επιχείρησης. Μας απαντά πως αφήνει την κρίση στον μελλοντικό πελάτη που θα έρθει σε επαφή με το brand.
Ο οργανισμός The People’s Trust μπήκε στη ζωή της όταν άλλοι επιχειρηματίες, ήδη ωφελούμενοι από τον οργανισμό, της μίλησαν για την οικονομική και συμβουλευτική στήριξη που αυτός προσφέρει. Ο οργανισμός τη βοήθησε στην παραγωγή της πρώτης της συλλογής ρούχων, καλύπτοντας σημαντικά έξοδα όπως η αγορά των πρώτων υλών, η εκτύπωση των υφασμάτων, η ραφή των ρούχων και η δημιουργία του ηλεκτρονικού καταστήματος.
-Θα προτείνατε το The People’s Trust σε ένα νέο επιχειρηματία και γιατί;
Αναμφίβολα θα το έκανα. Είναι από μηχανής θεός για όσους έχουν ιδέα, κίνητρο και όραμα, αλλά στερούνται τους απαραίτητους πόρους.
